Czołem kochani. W trakcie II wojny światowej, mocarstwa, które brały udział w konflikcie, goniły się w tzw. wyścigu zbrojeń. Inżynierzy byli poddawani presji WW2 niemiecki M35 M40 M42 dwustronna osłona Splinter, Stan. Nowy. 54, 15 zł. 1 Moneta. kup 10% taniej. darmowa dostawa. Produkt: Hełm Niemiecki pokrowiec na hełm z II wojny światowej. dostawa za 10 – 15 dni. Magazynek beryl. Wartościowe banknoty 200 zł. Stare książki wartość. Moneta 10000 solidarność 1990. Zegar stojący antyk. Pokaż więcej. Kup Ii Wojna w kategorii Broń kolekcjonerska na Allegro - Najlepsze oferty na największej platformie handlowej. Boeing B-17 Flying Fortress Lata produkcji: 1939-1945 Wyprodukowano: ponad 12700 egz. Przeznaczenie: samolot bombowy Jeden z legendarnych strategicznych ciężkich bombowców II wojny światowej. Upadły niemieckie obozy – przetrwały łagry. Po II wojnie światowej upadły niemieckie obozy zagłady, ale przetrwały łagry. Auschwitz, Majdanek, Treblinka i Stutthof pozostały symbolami niemieckiej okupacji, ale przecież Polacy byli też wywożeni do sowieckich łagrów na początku wojny, pod koniec i po jej zakończeniu. Kolaboracja z III Rzeszą podczas II wojny światowej. Praca dotyczy różnych form kolaboracji z III Rzeszą w krajach okupowanych przez NIemców podczas II wojny światowej. 1 WSTĘP Przedmiotem rozważań w niniejszej pracy jest zagadnienie kolaboracji w krajach zajętych i podbitych przez hitlerowskie Niemcy w latach 1939 – 1945. Podczas Ii wojny produkcja samolotów przekroczyła 700 tyś sztuk. W 1918 miesięcznie bombowce zrzucały tysiące kilogramów bomb dochodząc maksymalnie po stronie niemieckiej do 100 ton. Podczas II wojny Niemcy zrzuciły na Anglię 75 tyś bomb a Alianci na Niemcy 2,7 mln ton bomb. Znaczący postęp dokonał się we wszystkich rodzajach broni. Niemcy podczas II wojny światowej porwali 200 tys. polskich dzieci. Zmienili im imiona i nazwiska, sfałszowali metryki, zmusili do zatarcia wspomnień i wychowali w duchu nazistowskiej propagandy. Nowoczesność wojny światowej polegała przede wszystkim na wprowadzeniu nowych narzędzi i metod walki. Do metod należały m.in. walka frontowa i element zaskoczenia. Do narzędzi: zeppeliny (sterowce), karabiny maszynowe, U-booty (łodzie podwodne), gazy bojowe oraz czołgi. Zwykli żołnierze piechoty byli uzbrajani w cztery rodzaje broni Włoch Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli został papieżem na krótko przed wybuchem II wojny światowej, 2 marca 1939 roku i stał na czele Watykanu aż do swojej śmierci w dniu 9 kJo0O. W Polsce cenimy niemieckie marki motoryzacyjne i chętnie sięgamy po tak znane samochody, jak choćby Volkswagen Golf i Passat, Audi A4, czy też różne modele BMW oraz Mercedesa. Dziś to prężnie działające koncerny, które od wielu dziesięcioleci rozwijają się w niebywałym tempie i – mimo wpadek – stale zwiększają swoją sprzedaż. Firmy te, o czym nie każdy wie, mają jednak w swojej historii epizody, które przez długie dziesięciolecia były ukrywane. Nic w tym zresztą dziwnego, bo trudno szczycić się współpracą z nazistami, zarabianiem na przymusowych robotnikach i produkcją wojenną. Choć wielu historyków zdawało sobie sprawę z tego, jak wyglądała kooperacja czołowych niemieckich koncernów z Hitlerem i jego poplecznikami, to jednak dopiero pod koniec XX wieku i w pierwszych latach obecnego stulecia otwarto firmowe i państwowe archiwa. Dopiero wtedy doszło do rozliczeń. Liczyli, że wojna się szybko skończy Jedną z firm, która z aktywnie zaangażowała się w produkcję pojazdów wojskowych, był Daimler-Benz, który produkował auta marki Mercedes. Choć firma działała już od dziesięcioleci i była doskonale znana z produkcji drogich i luksusowych samochodów, to w 1937 roku produkowała też pojazdy ciężarowe, które dostarczała niemieckiej armii. Czołowym produktem marki, o którym Daimler informuje w swojej oficjalnej historii, była ciężarówka LG 3000, która była częstym widokiem na drogach krajów podbitych przez Niemców. Z czasem, w swoich fabrykach w Marienfelde i Genshagen, koncern zaczął też produkcję lotniczych silników DB 600 i DB 601. Zapotrzebowanie na nie było tak duże, że drugi z wspomnianych zakładów wybudowano specjalne w tym celu w podberlińskim lesie – tak, by nie był łatwy do zlokalizowania. Foto: Daimler Ciężarówka produkowana przez koncern Daimler Właśnie produkcji zbrojeniowej, na potrzeby niemieckiej armii, Daimler-Benz zawdzięczał bardzo szybki wzrost przychodów. Ówczesny zarząd koncernu, już po inwazji na Polskę, sądził, że wojna potrwa bardzo krótko i pozwoli utrzymać produkcję cywilną. Opinii tej nie zmienił też blitzkrieg we Francji. Do końca 1941 trwała więc równolegle produkcja dla wojska oraz cywilna. Od czasu pierwszych niepowodzeń na froncie wschodnim stało się jednak jasne, że walki potrwają długo. Produkcja cywilnych samochodów zakończyła się ostatecznie w 1942 roku, a Daimler skupił się na produkcji i montażu uzbrojenia dla piechoty, floty i sił powietrznych. Foto: NAC Półgąsienicowy pojazd ciężarowy Daimler-Benz LR-75 "Zwitter" Po inwazji na Związek Radziecki, produkowano coraz więcej części zamiennych dla wojskowych pojazdów oraz silników lotniczych. Rosło zatem zapotrzebowanie na robotników, których stale brakowało. Młodzi i silni mężczyźni byli przecież wysyłani na front. Początkowo deficyt siły roboczej uzupełniano, zatrudniając kobiety, lecz szybko okazało się, że to nie wystarczy. Foto: NAC Nazistowski gubernator w limuzynie Mercedesa - uroczystości na Błoniach Krakowskich W fabrykach Daimlera pojawili się więc robotnicy przymusowi: jeńcy wojenni, cywile zmuszani do pracy oraz więźniowie z obozów koncentracyjnych. Co ciekawe, jak wynika z oficjalnej historii tej niemieckiej firmy, pracownicy pochodzący z zachodu Europy początkowo mieszkali w pensjonatach, w prywatnych kwaterach lub w budynkach szkół. Z kolei osoby pochodzące ze wschodu – kwaterowane były w bardzo złych warunkach, w barakach (w obozach pracy). Z kolei więźniowie obozów koncentracyjnych, głównie Żydzi i ludność pochodząca ze wschodu Europy, byli pod nadzorem SS i nierzadko żyli w nieludzkich warunkach. Daimler „wypożyczał” tę tanią siłę roboczą od SS, płacąc za tę „usługę”. Historycy szacują, że w sumie niemiecki koncern wykorzystywał około 40 tys. robotników przymusowych, co oficjalnie przyznano w połowie lat 80, czyli wiele dziesięcioleci po wojnie. Foto: Audi Diler Auto Union Auto Union, czyli protoplasta Audi Z pracy robotników przymusowych chętnie korzystał też koncern Auto Union, który po wojnie przekształcił się w Audi – dzisiejszego producenta samochodów klasy premium należącego do Grupy Volkswagena. W trakcie wojny firma ta produkowała czołgi i silniki lotnicze. Jak wynika ze statystyk, w sumie pracowało w niej około 20 tys. robotników, w tym więźniów obozów koncentracyjnych ubranych w „pasiaki” i pilnowanych przez strażników z SS. Audi dopiero w 2014 roku oficjalnie przyznało się do współpracy z nazistami. Do archiwów tej firmy dopuszczono dwie osoby: historyka z uniwersytetu w Chemnitz Rudolfa Bocha oraz Martina Kukowskiego z departamentu historii Audi. Wspólnie napisali oni liczącą 500 stron książkę o wojennej historii Auto Union. Wynika z niej, że sukces Auto Union, firmy powstałej w 1932 z połączenia mniejszych manufaktur, został zbudowany na ludzkim cierpieniu i nieszczęściu. Foto: NAC Front wschodni - pojazd Auto Union Odpowiedzialnym za wykorzystywanie przymusowych robotników był ówczesny szef Auto Union, Richard Bruhn. W kierowanej przez niego firmie – w ramach umowy z SS – zatrudniano około 4 tys. więźniów obozów koncentracyjnych. Na tym jednak nie koniec. Kolejne 16 tys. to przymusowi robotnicy, którzy nie mieszkali wprawdzie w obozach koncentracyjnych, lecz w przyzakładowych, strzeżonych, nierzadko nieogrzewanych barakach. Jak podkreślają historycy, warunki życia w tych miejscach były niewyobrażalnie trudne. Co więcej, osoby po wypadkach, które zdarzały się dość często, wysyłano do obozu Flossenburg, w którym odbywały się egzekucje. Z kolei pod koniec wojny niemal 700 pracowników z zakładu w Zwickau wysłano w marszu śmierci do miejscowości Karlove Vary w dzisiejszych Czechach. Około połowa z nich zmarła w jego trakcie. Fakty są jednak takie, że – co podkreślają autorzy książki o Auto Union – praca przymusowa w czasach II Wojny Światowej była niezbędnym składnikiem niemieckiej maszyny wojennej. Warto przypomnieć, że nawet w ramach obozu w Auschwitz działała fabryka koncernu IG Farben, produkująca kauczuk. Volkswagen – dziecko Hitlera i Porsche Foto: Volkswagen Volkswagen 3 z 1935 roku - jeden z pierwszych prototypów O kolaboracji z nazistami trudno zaś mówić w przypadku Volkswagena. Dlaczego? Bo firma ta po prostu powstała na zamówienie niemieckich faszystów i z ich inicjatywy. Pomysł stworzenia samochodu dla ludu („volks” – lud, „wagen” – samochód) należał do Adolfa Hitlera. To on, już w 1934 roku, zdecydował, że musi powstać auto, które będzie mógł kupić każdy. Miał to być pojazd dla dwójki dorosłych i trójki dzieci, którym da się rozwinąć prędkość 100 km/h. W tym czasie zaledwie 2 proc. Niemców miało własne auta, a przecież Amerykanie od lat mieli już swojego Forda Model T. Hitler chciał, by w podobny sposób zmotoryzować Niemcy. Nowy model miał być przyznawany tym, którzy będą wpłacać 5 marek tygodniowo, przy średnich zarobkach rzędu 32 marek. Taki był cel. Do jego realizacji Hitler wybrał słynnego już wówczas projektanta Ferdinanda Porsche i jego firmę, która wówczas nosiła nazwę „Dr. Ing. h. c. F. Porsche GmbH”. Porsche szybko zaprojektował tanie auto, które kształtem przypominało powojennego Garbusa. Przed wybuchem wojny udało się nawet wybudować fabrykę w Fallersleben, w czym wydatnie pomógł Albert Speer, ceniony przez Hitlera ekspert od wielkich inwestycji i programów gospodarczych. Wtedy też powstało miasto Wolfsburg – jako miejsce, w którym mieli zamieszkać robotnicy nowej fabryki. Foto: Volkswagen VW 30 z 1937 roku Jednak – do września 1939 roku – wyprodukowano zaledwie kilkaset sztuk „auta dla ludu”. Ferdinand Porsche, zamiast auta dla mas, rozpoczął produkcję wojskową. Najbardziej znanym produktem zakładów Volkswagena był Kubelwagen, czyli niewielki i lekki pojazd terenowy z napędem na jedną oś. Wersje rozwojowe tego auta to Kommandeurswagen (przeznaczony dla dowódców) oraz Schwimmwagen (czyli amfibia). Samochody te doskonale sprawdziły się w trakcie działań wojennych i masowo były wykorzystywane przez Wehrmacht i Waffen-SS. Foto: Volkswagen Volkswagen Typ 166, z napędem 4x4, amfibia. W latach 1942-1944 zbudowano 14 263 egzemplarze Volkswagen, by zaspokoić popyt nazistowskich Niemiec na sprzęt wojskowy, korzystał oczywiście z niewolniczej pracy. Szacuje się, że firma ta zatrudniała około 12-15 tys. pracowników z różnego rodzaju obozów. Od kwietnia 1942 roku w okolicach Wolfsburga działał zresztą obóz pracy Arbeitsdorf, w którym zebrano więźniów z obozów Buchenwald, Sachsenhausen oraz Neuengamme. Zakład Volkswagena mógł zatem do woli korzystać z taniej siły roboczej. Była potrzebna, bo oprócz produkcji samochodów, z czasem firma zajęła się też naprawą bombowców Junkers Ju88, produkcją min oraz elementów rakiet V1. Foto: Volkswagen Volkswagen Type 82 z 1944 roku, na gaz drzewny Po wojnie fabrykami Volkswagena zarządzał brytyjski oficer i inżynier mjr. Ivan Hirst który wznowił produkcję taniego samochodu dla mas. Co ciekawe, mimo kierowania propozycji do licznych producentów aut z Ameryki, Francji i Wielkiej Brytanii, nikt nie chciał przejąć zakładów, nawet za darmo. Pewnie był to spory błąd, bo Volkswagen z firmy, która w 1946 roku była w stanie wyprodukować tysiąc samochodów, wyrósł na globalny koncern, z którym mogą rywalizować tylko nieliczni. Warto dodać, że oficjalnie Volkswagen przyznał się do zatrudniania przymusowych robotników dopiero pod koniec lat 90. Rodzina Quandtów i przyjaźń z nazistami Dziś najważniejszymi udziałowcami BMW jest rodzina Quandt, która przez długie dziesięciolecia po wojnie starała się przemilczeć przeszłość swoją i marki BMW. Dopiero w 2011 roku rodzina Quandtów przyznała, że Guenther Quandt – wówczas jeszcze nie mający związków z BMW – ściśle współpracował z nazistami (był członkiem partii nazistowskiej). Dzięki znajomości z Adolfem Hitlerem, Quandt zdobywał państwowe kontrakty, ale też mógł uczestniczyć w przejmowaniu firm, które odbierano Żydom. W czasie wojny, firmy należące do Quandtów dostarczały amunicję, karabiny, czy też baterie do U-Bootów. Zakłady te masowo wykorzystywały niewolniczą pracę, nie licząc się z warunkami życia robotników, z których wielu zmarło w głodu i wycieńczenia. Dopiero w 2016 roku rodzina oficjalnie przyznała, że takie fakty miały miejsce. Foto: NAC Motocykliści niemieccy na maszynach BMW A co z BMW? Firma, jak wiele innych niemieckich koncernów, także prowadziła w czasie wojny produkcję zbrojeniową, koncentrując się na silnikach lotniczych, choć jej ważnym produktem były też motocykle szeroko wykorzystywane przez niemiecką armię. Szacuje się, że do 1945 roku BMW wyprodukowało ponad 30 tys. silników dla samolotów śmigłowych. Co więcej, linie montażowe tej firmy opuściło też około 500 silników odrzutowych – do nowoczesnych samolotów, które Niemcy wykorzystywali pod koniec wojny. Oczywiście przy produkcji pracowali też więźniowie, z obozu koncentracyjnego w Dachau. Pod koniec wojny w BMW pracowało przeszło 20 tys. robotników przymusowych. Dziś żadna z niemieckich firm nie ukrywa swojej przeszłości. W archiwach, nawet na oficjalnych stronach internetowych, można znaleźć informacje o ich historii w trakcie II wojny światowej, choć – trzeba to przyznać – informacje te czasem trudno jest znaleźć. Cóż, nie ma się czym chwalić. Każda z firm, na przełomie XX i XXI wieku, uczestniczyła w wypłacie odszkodowań dla robotników przymusowych, wpłacając pokaźne sumy na konta Fundacji „Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość”. Materiał powstał dzięki współpracy Onet z partnerem - Narodowym Archiwum Cyfrowym, którego misją jest budowanie nowoczesnego społeczeństwa świadomego swojej przeszłości. NAC gromadzi, przechowuje i udostępnia fotografie, nagrania dźwiękowe oraz filmy. Zdigitalizowane zdjęcia można oglądać na Jednym z najbardziej poważnych i znaczących dla historii ludzkości stała się 2 wojna światowa. Broń, która była używana w tej szalonej walce 63 z 74 istniejących wówczas państw, zabił setki milionów istnień białaPrzyniosła 2 wojna światowa broń różnych obiecujących typów: od prostego pistoletu maszynowego do zabudowy reaktywnego ognia - "Катюши". Wiele broni, artylerii, różnorodnego lotniczego, morskiego rodzajów broni, czołgów zostało udoskonalone w tych biała 2 wojny światowej był wykorzystywany do prowadzenia bliskiego walki i jako premia. Zostało ono przedstawione przez: igły i клиновидными bagnetami, którymi odżywiali się karabiny i karabinki; wojsko nożami różnych typów; кортиками dla wyższych lądowych i morskich klas; длинноклинковыми кавалерийскими kontrolerów szeregowca i komendanta; morskimi oficerskimi палашами; premii oryginalne noże, кортиками i 2 wojny światowej odegrała szczególnie ważną rolę, ponieważ w nim udział ogromna ilość ludzi. Od uzbrojenia każdego zależał jak sam przebieg bitwy, jak i jego ZSRR 2 wojny światowej w systemie uzbrojenia armii czerwonej było następujące typy: osobiste табельное (rewolwery i pistolety oficerów), indywidualne różnych jednostek (sklepowe, самозарядные i karabinki automatyczne i karabiny dla zwykłego składu), broń dla snajperów (specjalne самозарядные lub strzelby), indywidualne automatyczne do prowadzenia szturmowe (pistolety maszynowe), zbiorowy rodzaj broni dla plutonów i oddziałów różnych grup wojsk (ręczne, maszynowe), dla specjalnych stanowisk jednostek (karabiny maszynowe, zakotwiczone na sztalugi podporze), противовоздушное uzbrojenie strzeleckie (gniazda karabinów maszynowych ... ... działa przeciwlotnicze i karabiny maszynowe dużego kalibru), pancerna uzbrojenie strzeleckie (czołgowy karabin maszynowy).Bardziej:Główne etapy rozwoju psychiki w филогенезеRozwój psychiki w филогенезе charakteryzuje się kilkoma etapami. Rozważmy dwie główne historie związane z tym - to historyczny rozwój, obejmującego miliony lat ewolucji, historię rozwoju różnych gatunków organizmów to jest gronkowiec i metody jego leczeniaWielu w swoim życiu miał do czynienia z zakażeniem gronkowca. Dlatego konieczne jest posiadanie pełnej informacji o tej chorobie, aby w pełni zrozumieć, co dzieje się w organizmie. Więc co to jest gronkowiec? To bakterie, lub jedną z ich odmian, z kt...Co studiuje morfologia Przed podjęciem się, że studiuje morfologia, należy zauważyć, że sam studiuje ten dział gramatyki. Tak, morfologia studiuje słowo jako część mowy, a także sposoby jego edukacji, jego formy, struktury i gramatyki wartości, a także poszczególne j...Najbardziej znaczący sowieckiej broniW Radzieckiej armii wykorzystywana jest broń, jak słynna i niezastąpiony karabin próbki 1891/30 lata (Mosina), самозарядные karabin SVT-40 (F. W. Tokariewa), automatyczne ABC-36 (S. R. Simonowa), automatyczne broń-karabiny maszynowe ППД-40 (W. A. Degtiarowa), PEPESZE, 41 (R. S. Шпагина), PPS-43 (A. I. Судаева), pistolet typu TT (F. W. Tokariewa), ręczny karabin maszynowy DP (W. A. Degtiarowa, piechota), karabin maszynowy kalibru ДШК (W. A. Degtyarev - R. S. Шпагина), cekaem SG-43 (P. M. Goriunowa), karabiny przeciwpancerne ПТРД (W. A. Degtiarowa) i ПТРС (S. R. Simonowa). Główny kaliber używanej broni - 7,62 mm. Cały ten asortyment w zasadzie został zaprojektowany przez utalentowanych projektantów, połączonymi w specjalne KB (projektowe biura) i приближавшими istotny wkład w przybliżenie zwycięstwa była to broń 2 wojny światowej, jak pistolety maszynowe. Z powodu braku gier na początku wojny złożyło się na niekorzyść dla Związku Radzieckiego na wszystkich frontach. Konieczne było szybkie nagromadzenie tego rodzaju uzbrojenia. W ciągu pierwszych miesięcy jego produkcja znacznie karabiny i karabiny maszynowe Na uzbrojenie w 1941 roku został przyjęty nowy pistolet maszynowy typu - PEPESZE, 41. On przewyższał ППД-40 do ponad 70% w кучности strzelania, był maksymalnie prosty w urządzeniu i miał dobre walory bojowe. Jeszcze bardziej wyjątkowy maszynowy PPS-43. Jego skrócony wariant pozwalał żołnierzowi być bardziej zwrotny w walce. Jest on używany do tankowców, komunikatorów, harcerzy. Technologia produkcji tego pistoletu maszynowego była na najwyższym poziomie. Na jego wykonanie kierowano znacznie mniej metalu i prawie 3 razy mniej czasu, niż podobne, produkowane wcześniej PEPESZE z ciężkiego karabinu maszynowego ДШК z бронебойной kulą pozwalało zadawać obrażenia pojazdów opancerzonych i samolotów wroga. Karabin maszynowy SG-43 na maszynie skasował zależność od dostępności zapasów wody, tak jak miał chłodzenie obrażenia czołgi wroga przyniosło zastosowanie przeciwpancernych karabinów ПТРД i ПТРС. Właściwie z ich pomocą była wygrana bitwa pod walczyli niemcyNiemiecka broń 2 wojny światowej przedstawione w szerokiej rozmaitości. Niemiecki Wehrmacht używał pistolety typu: Mauser C96 - 1895 r., Mauser HSc - 1935-1936., Mauser M 1910., Sauer 38H - 1938 r., Walther P38 - 1938 r., Walther PP - 1929 r. Kaliber tych pistoletów zawahał się: 5,6; 6,35; 7,65 i 9,0 mm. Co było bardzo wykorzystali wszystkie kalibru 7,92 mm typu: Mauser 98k - 1935 r., Gewehr 41 - 1941 r., FG - 42 - 1942 r., Gewehr 43 - 1943 r., StG 44 - 1943 r., StG 45(M) - 1944r., Volkssturmgewehr 1-5 - końca 1944 Maszynowe typ : MG-08 - 1908 r., MG-13 - 1926 r., MG-15 - 1927 r., MG-34 - 1934 r., MG42 - 1941 roku. Używali pocisków kalibru 7,92 maszynowe, tak zwane niemieckie "Шмайссеры", wydawanego następujących zmian: MP 18 - 1917 r., MP 28 - 1928 r., MP35 - 1932 r., MP 38/40 - 1938 r., MP-3008 - 1945 roku. Wszyscy byli kalibru 9 mm. Również wojska niemieckie używane duże ilości трофейного broni strzeleckiej,доставшегося im od armii zniewolonych krajów w rękach amerykańskich żołnierzyJedną z głównych zalet amerykanów na początku wojny było wystarczającą ilość broni automatycznej. USA na czas rozpoczęcia działań wojennych były jednym z niewielu państw na świecie, które prawie całkowicie перевооружили swoją piechotę na automatyczne i półautomatyczne broń. Używali самозарядные karabiny "Grand" M-1, "Johnson" М1941, "Grand" М1D, karabinki M1, М1Ф1, M2, "Smith-Wesson" М1940. Dla niektórych typów karabinów stosowano 22 mm wymienny granatnik M7. Jego zastosowanie znacznie rozszerzał siłę ognia i możliwości bojowe wykorzystali broń-pistolety maszynowe Thompson, Reising, United Defense M42, M3 Grease gun. Reising dostarczali lend-lease do ZSRR. U anglików były na uzbrojeniu automaty: Sten, Austen, Lanchester Zabawne było to, że rycerze brytyjskiej Albionu przy produkcji swoich broń-karabiny maszynowe Lanchester kopiowali niemieckie МР28, a australijski Austen pożyczył konstrukcję u Palna 2 wojny światowej na polach bitew został przedstawiony znanych marek: włoskiej "Берретой", belgijski "Браунингом", hiszpańskiej Astra-Unceta, amerykańskimi Johnson, Winchester, Springfield, angielskim - Lanchester, niezapomniany "Maxim", radzieckie PEPESZE i Słynna "Katiusza"W rozwoju uzbrojenia artyleryjskiego tego czasu głównym etapem było opracowanie i wdrożenie odrzutowych nastaw do strzelania radzieckiej maszyny bojowe artylerii rakiet BM-13 w wojnie jest ogromna. Jest ona znana wszystkim przydomek "Katiusza". Jej pociski odrzutowe (SM-132) w ciągu kilku minut można zniszczyć nie tylko siłę i technikę przeciwnika, ale, co szczególnie ważne, i podważyć jego ducha. Pociski zostały zamontowane na bazę takich pojazdów, jak radziecki ZIS-6 i amerykański, importowane z lend-lease, napęd na wszystkie koła Studebaker instalacje zostały wykonane w czerwcu 1941 roku w fabryce "Komintierna" w Woroneżu. Ich salwa pobił niemców 14 lipca tego samego roku pod Оршой. W ciągu zaledwie kilku sekund, wydając okropny ryk i wyrzucając dym i płomienie, rakiety uderzyły na nieprzyjaciela. Ogniste tornado całkowicie strawił wroga transporty kolejowe na stacji projektowaniu i tworzeniu śmiercionośnej broni brał udział Jet instytut naukowo-badawczy (РНИИ). To właśnie jego pracownikom - i. I. Гваю, A. S. Popov, vn. Галковскому i innych - jesteśmy zobowiązani czcić za stworzenie takiego cudu techniki walki. W latach wojny powstało ponad 10 000 takich "Vanyusha"Na uzbrojeniu armii niemieckiej też miałem podobną broń - to jet moździerz 15 cm Nb. W41 (Nebelwerfer), lub po prostu "Vanyusha". Była to broń bardzo niskiej dokładności. Miało to duży rozrzut pocisków w поражаемой terenu. Próby modernizacji moździerz lub wykonać coś takiego "Катюше" nie udało się zakończyć z powodu klęski wojsk wszystkich jej piękno i różnorodność pokazała nam 2 wojna światowa broń - znanych czołgi 2 wojny światowej były: radziecki czołg średni-bohater T-34, niemiecki "zwierzyniec" - ciężkie czołgi T - VI "Tygrys" i średnie PzKpfw V "Panther", amerykańskie czołgi średnie "Sherman", " M3 "Czy", japoński czołg pływający "Мидзу Сенся 2602" ("Ka-Mi"), angielski czołg lekki Mk III Valentine", ich czołg Churchill", itp."Churchill" jest znany z tego, że kupiony przez lend-lease do ZSRR. Jego pancerz anglicy doprowadzili w końcu obniżenia kosztów produkcji do 152 mm. W walce był zupełnie wojsk pancernych w czasie ii wojnyW planach hitlerowców w 1941 roku było błyskawiczne ataki танковыми klinów wzdłuż szwów wojsk radzieckich i ich pełne otoczenie. To był tak zwany blitzkrieg - "wojna błyskawiczna". Podstawą wszystkich działań zaczepnych niemców w 1941 roku były właśnie wojsk radzieckich czołgów za pomocą lotnictwa i artylerii dalekiego na początku wojny o mało nie doprowadziły do upadku ZSRR. To ogromny wpływ na przebieg wojny miało posiadanie odpowiedniej ilości wojsk z najbardziej znanych bitwach 2 wojny światowej - bitwa pod Прохоровкой, która odbywała się w lipcu 1943 roku. Kolejne ofensywne operacje wojsk radzieckich od 1943 do 1945 roku wykazały moc naszych wojsk pancernych i umiejętności taktyczne walki. Wrażenie, że metody stosowane przez hitlerowców na początku wojny (to cios танковыми grupami w styk wroga połączeń), teraz stały się integralną częścią sowieckiej taktyki walki. Takie ciosy zautomatyzowane stanowiska korpusami i танковыми grupami były doskonale widoczne w Kijowskiej operacji ofensywnej, Białoruskiej i operacja lwowsko-Сандомирской, Яссо-Кишеневской, Nadbałtyckiego, Berlińskiego ofensywnych operacjach przeciwko niemcom i w Mangzhurskoy - wobec czołgi sowieckieCzołgi, broń 2 wojny światowej, który pokazywał światu zupełnie nowe techniki wielu bitwach szczególnie wyróżniły się legendarneradzieckie czołgi średnie T-34, później - T-34-85, ciężkie - KV-1 później KV-85, IS-1 i IS-2, a także samobieżne zabudowy SU-85 i legendarnego T-34 zaprezentowała na początku lat 40-tych znaczny skok w światowym танкостроении. W tym czołgu łączyły silne uzbrojenie, pancerz i duża mobilność. Ogółem w latach wojny było ich wydany około 53 tys. sztuk. Te maszyny bojowe brali udział we wszystkich odpowiedzi na pojawienie się wojsk niemieckich najpotężniejszych czołgów T - VI "Tygrys" i T-V "Panther" w 1943 roku został utworzony radziecki czołg T-34-85. Przeciwpancerny pocisk jego broń - ZIS-S-53 z 1000 m przebijał pancerz "Pantery" i z 500 m - "Tygrysa".Pewnie walczyli z "Tygrysy" i "Pantery" z końca 1943 roku także czołgi ciężkie IS-2 i samobieżne zabudowy SU-152. Z 1500 m czołg IS-2 walnął frontalny pancerz "Pantery" (110 mm) i praktycznie прошивал jej wnętrzności. Pociski SU-152 mogli zgrać wieży z niemieckich IS-2 otrzymał tytuł najpotężniejszego czołg 2 wojny i flota wojennaJedne z najlepszych samolotów tego czasu uważa niemiecki bombowiec nurkujący Junkers Ju 87 "Stuka" wzmocnioną "latającą fortecę"-17, "latający czołg sowiecki" Il-2, słynne myśliwce La-7 i Jak-3 (ZSRR), «Spitfire» ( Anglia), "North American P-51" «Mustang» ( STANY zjednoczone) i "Messerschmitt Bf 109" (Niemcy).Najlepsze liniowymi okrętami marynarki wojennej różnych krajów w latach 2 wojny światowej były: japońskie "Yamato" i "Musashi", angielski "Nelson", amerykański "Iowa", niemiecki "Тирпиц", francuski "Richelieu" i włoska "Литторио".Wyścig zbrojeń. Zabójcza broń masowego rażeniaBroń 2 wojny światowej uderzyło świat swoją mocą i przemocą. To pozwalało spożywać praktycznie bez przeszkód ogromna ilość ludzi, sprzętu i wojskowych, wymazać z powierzchni ziemi całe 2 wojna światowa broń masowego rażenia różnych gatunków. Szczególnie śmiercionośne na długie lata stała się zbrojeń, stała napięcia w strefach konfliktów, interwencja możnych tego świata w sprawy innych - wszystko to może wywołać nową wojnę o dominację nad światem. W trakcie największego konfliktu w historii obie strony poszukiwały innowacyjnych metod zwalczania sił przeciwnika. W efekcie powstały najbardziej dziwaczne i niepraktyczne bronie II wojny światowej, o których świat niemal zapomniał. Działa Gustaw i DoraSowieckie psy przeciwczołgoweZabawki HobartaHorten Ho 229 Działa Gustaw i Dora Hitler opanowany wizją Wunderwaffe (cudownych broni) zlecił budowę ogromnych dział kolejowych, z których największe – Ciężki Gustaw – ważyło 1350 ton. Ogromna armata kalibru 800 mm wystrzeliwała pociski o wadze 7 ton na odległość do 50 km. Do jego obsługi potrzeba było jednak niemal 2000 żołnierzy, a działo w pozycji bojowej musiało stać na dwóch równoległych do siebie torach kolejowych. Wyprodukowano jedynie dwa takie działa, z czego tylko jedno zostało raz użyte w walce. Sowieckie psy przeciwczołgowe Po zaatakowaniu Związku Radzieckiego przez III Rzeszę sowieci byli przytłoczeni siłą wojsk Wehrmachtu. Podjęto więc desperackie kroki by zmienić sytuację na froncie. Jednym z nich było użycie psów jako broni przeciwko czołgom. Psy były szkolone, że pod podwoziem czołgów zawsze znajdują jedzenie, po czym wygłodniałym czworonogom przyczepiano torby z 12 kg materiałów wybuchowych. Gdy pies wbiegał pod czołg ładunek był detonowany razem ze zwierzęciem. Szacuje się, że blisko 300 niemieckich czołgów zostało zniszczonych tą metodą. Doprowadziło to do tego, że niemieccy żołnierze zaczęli strzelać do wszystkich psów jakie napotykali. Zabawki Hobarta Bronie II wojny światowej często tylko z początku wydawały się szalone. W przygotowaniu na lądowanie w Normandii Alianci przygotowali wersje czołgów przeznaczonych do zadań specjalnych. Zostały one nazwane przez żołnierzy „Zabawkami Hobarta” od nazwiska Percy’ego Hobarta, eksperta, który odpowiadał za ich stworzenie. Pierwotnie wyśmiewane, czołgi szybko okazały się niezwykle przydatne. Wyposażony w mielące łańcuchy Crab potrafił bardzo szybko oczyścić pole minowe z pułapek, a wersja Bridgelayer potrafiła w kilka minut postawić most nad niewielką rzeką, którym mogły przejeżdżać ciężkie pojazdy opancerzone. Choć wtedy wydawały się dziwaczne, dziś te rozwiązania są powszechnie stosowane w oddziałach saperskich i inżynieryjnych. Horten Ho 229 Był to jeden pierwszych wojskowych samolotów odrzutowych i pierwszy skonstruowany w technologii „latającego skrzydła”. Miał rozwijać prędkość ponad 1000 km/h co uczyniłoby go najszybszym samolotem II wojny światowej. Zaprojektowany przez braci Horten, Ho 229 w późniejszych badaniach wykazał się 40-procentowym odbiciem fal radarowych w porównaniu z typowym myśliwcem tego okresu, co czyni go pierwszym samolotem w technologii stealth. Kliknij, aby ocenić ten post! [Całkowite: 5 Średnia: 5]